Elektronische facturatie en e-rapportering in Frankrijk

De elektronische B2B-factuur is in Frankrijk verplicht vanaf 1 september 2026, volgens een stapsgewijs tijdschema dat is afgestemd op de omvang van de ondernemingen. Vanaf die datum moeten alle betrokken ondernemingen klaar zijn om elektronische facturen te ontvangen. Grote bedrijven en middelgrote ondernemingen (ETI’s) moeten deze bovendien elektronisch verzenden. Kleine bedrijven, micro-ondernemingen en kmo’s hebben tot 1 september 2027 de tijd om aan de verzendverplichting te voldoen. E-Reporting volgt over het algemeen hetzelfde implementatieschema.

Vanaf 1 september 2026 moeten alle in Frankrijk gevestigde en btw-plichtige bedrijven elektronische facturen kunnen ontvangen, ongeacht hun omvang. Deze verplichting geldt voor grote bedrijven, middelgrote bedrijven (ETI), kmo’s en micro-ondernemingen. Om facturen volgens het nieuwe Franse model te kunnen ontvangen, moeten bedrijven beschikken over een Plateforme Agréée (PA) die de ontvangst en de elektronische uitwisseling van hun facturen beheert.

Een Plateforme Agréée (PA) is een door de Franse overheid erkend platform voor het beheer van de uitwisseling van elektronische facturen en de verzending van e-Reporting-gegevens. Deze platforms fungeren als tussenpersonen tussen bedrijven binnen het Franse model voor elektronische facturering, waardoor het mogelijk is facturen te verzenden, te ontvangen en door te sturen, en bepaalde transactie- en betalingsgegevens aan de overheid door te geven. Bedrijven kunnen de PA kiezen die het beste bij hun behoeften past en het is niet nodig dat leverancier en klant hetzelfde platform gebruiken.

PA en PDP verwijzen in wezen naar hetzelfde type platform; het verschil zit in de benaming. PDP was de afkorting van Plateforme de Dématérialisation Partenaire, die tijdens de eerste fasen van de hervorming werd gebruikt. Met de ontwikkeling van de regelgeving heeft Frankrijk de benaming Plateforme Agréée (PA) aangenomen om de erkende platforms aan te duiden die deelnemen aan de uitwisseling van elektronische facturen en aan e-Reporting. PA is dus momenteel de terminologie die moet worden gebruikt, hoewel de term PDP nog steeds kan voorkomen in eerdere documentatie over de elektronische factuur in Frankrijk.

Het Portail Public de Facturation (PPF) vormt een centrale infrastructuur binnen het Franse model, maar zal niet fungeren als een openbaar platform waarop bedrijven rechtstreeks hun B2B-facturen kunnen versturen en ontvangen. Na de heroriëntatie van het project zijn de functies ervan voornamelijk gericht op twee diensten: het Annuaire, dat de routering van facturen tussen bedrijven en platforms mogelijk maakt, en de dataconcentrator, die verantwoordelijk is voor het centraliseren van de regelgevingsinformatie die door de Plateformes Agréées naar de DGFiP wordt doorgegeven.

Het Annuaire is het centrale register voor elektronische facturen in Frankrijk en maakt het mogelijk te bepalen hoe een factuur naar de ontvanger moet worden doorgestuurd. Het register bevat de bedrijven en overheidsinstanties die in het systeem zijn opgenomen, het bij elke entiteit behorende erkende platform (Plateforme Agréée) en hun elektronische factuuradressen. Op deze manier kan een erkende platformbeheerder (PA) het Annuaire raadplegen om automatisch te bepalen naar welk platform en welk adres een elektronische factuur moet worden verzonden. De raadplegingsdienst van het Annuaire is sinds september 2025 operationeel.

Het socle minimum of minimale set van interoperabiliteitsformaten voor elektronische facturen in Frankrijk is voornamelijk gebaseerd op UBL, CII en Factur-X. UBL (Universal Business Language) en CII (Cross Industry Invoice) zijn gestructureerde formaten die zijn ontworpen voor de automatische verwerking van gegevens. Factur-X is een hybride formaat dat gestructureerde informatie combineert met een visuele weergave van de factuur in PDF. Deze formaten zijn gebaseerd op de Europese norm EN 16931 en op de technische specificaties die voor de Franse hervorming zijn vastgesteld.

E-Reporting in Frankrijk is voornamelijk van toepassing op transacties die buiten het toepassingsgebied van de binnenlandse B2B-elektronische factuur vallen. Hieronder vallen transacties met consumenten of personen die niet btw-plichtig zijn (B2C) en bepaalde B2B-transacties met ondernemingen die niet in Frankrijk zijn gevestigd. Het systeem voorziet ook in de overdracht van bepaalde betalingsgegevens, met name bij dienstverleningstransacties waarbij de btw-verplichting gekoppeld is aan de incasso. De gegevens worden via een „Plateforme Agréée“ aan de overheid doorgegeven.

B2B-transacties met een onderneming die niet in Frankrijk is gevestigd, vallen over het algemeen niet onder hetzelfde systeem voor binnenlandse elektronische B2B-facturering dat geldt voor in Frankrijk gevestigde ondernemingen. In deze gevallen kan er echter wel een verplichting tot e-Reporting bestaan, waarbij bepaalde gegevens van de transactie aan de Franse belastingdienst worden doorgegeven. De concrete verplichting hangt af van de aard van de transactie, de btw-behandeling ervan en de eventueel van toepassing zijnde vrijstellingen. Internationale transacties moeten daarom anders worden beoordeeld dan binnenlandse B2B-transacties.

De gevolgen hangen voornamelijk af van het feit of de buitenlandse onderneming al dan niet in Frankrijk is gevestigd voor btw-doeleinden en van het soort transacties dat zij verricht. Een onderneming met een vestiging in Frankrijk die onder de verplichtingen van de hervorming valt, kan voor haar binnenlandse transacties onder het B2B-systeem voor elektronische facturering vallen. Een buitenlandse onderneming zonder vaste vestiging in Frankrijk is daarentegen niet automatisch onderworpen aan de Franse verplichting tot het versturen en ontvangen van elektronische facturen, louter omdat zij over een Frans btw-nummer beschikt.

Een niet-gevestigde buitenlandse onderneming kan echter wel verplicht zijn tot e-Reporting wanneer zij bepaalde transacties in Frankrijk verricht waarvoor zij verantwoordelijk is voor de Franse btw. Daarom moeten buitenlandse ondernemingen die in Frankrijk actief zijn, afzonderlijk hun vestiging voor btw-doeleinden, het type klant, de locatie van de transactie en de persoon die verantwoordelijk is voor de aangifte van de belasting analyseren.